Hercegnovljanin Dragoljub Đuričić, jedan od najpoznatijih muzičara  na jugoslovenskom prostoru, preminuo je od posljedica Korona virusa.

Đuričić je rođen  10. februara 1953. na Cetinju. Uknjižio je učešće u vodećim muzičkim atrakcijama Jugoslavije, kao što su Leb i Sol, YU grupa, Kerber, i u pratećim bendovima Zdravka Čolića i Đorđa Balaševića.

Bio je politički veoma osviješćen i dao značajan doprinos protestima protiv Slobodana Miloševića ’90ih godina.

Donedavno je nastupao sa sopstevnom grupom perkusionista.

Početkom ’70ih godina u Herceg Novom sa svojim školskim drugovima osniva prvu grupu pod imenom “The End”, zatim grupu “Krune”, da bi ’72. se priključio već poznatoj grupi “Exodus”. Krajem ’72. godine osniva svoju grupu “Veritas” i vrlo brzo postaju poznati. 1975. godine se seli u Beograd u želji za daljim napredovanjem. Priključuje se grupi “Ribelli” sa kojom nastupa po čitavoj SFRJ prateći gotovo sve popularne pjevače pop i rock muzike tog vremena ( Z.Pejaković, D.Prelević, K.Monteno, D.Popović, A.Dedić, G.Novak, L.Novaković, B.Veletanić, N.Knežević I mnogi drugi). 1977. godine nastupa u grupi “Mama-Coco” na čelu sa Vladom Nikodijevićem i  Dadom Topićem. 1978. godine grupa “Mama-Coco” prati Zdravka Čolića na do tada a i poslije najvećoj turneji po SFRJ koja se zvala “Putujući zemljotres”. Tada se snima i prvi muzički film tadašnje Jugoslavije, “Putujući zemljotres”.

Krajem ’70-ih i početkom ’80-ih godina, Đuričić je svirao u dva poznata benda: prvo u “YU grupi” (2 godine), a zatim u “Leb i Sol” (6 godina). Ostvario uspješnu saradnju sa grupom Rolling Stones 1987. godine prelazi u hard rock grupu “Kerber” (3 godine), nakon čega se ponovo vratio u “Leb i Sol”. U međuvremenu je sarađivao sa velikim brojem različitih – od svjetski najpoznatijih do alternativnih umjetnika. Snimio 70tak albuma, što kao studijski muzičar, što kao član grupa u kojima je svirao. U karijeri je odsvirao vise od 6000 koncerata na svim kontinentima sem Antarktika. Od 1997. godine vođa je orkestra koji prati najpopularnijeg pjevača na Balkanu,  Zdravka Čolića. Njegov prepoznatljivi način sviranja u kome uvijek postoji balans između emocija i tehnike učinio ga je izuzetno poštovanim, dok je njegova komunikativna priroda doprinijela da on postane jedan od najpopularnijih jugoslovenskih muzičara uopšte. Đuričić je jedan od rijetkih koji je prekršio pravilo da bubnjari nemaju svoj “opis radnog zadatka”, već je bubnjeve izbacio u prvi plan i ubacio ih u grupu vodećih solističkih instrumenata.

“Muzika je bazirana na ritmu, život je baziran na njemu. Ako srce ne otkuca tri puta u ritmu, četvrti put neće ni otkucati.” D.Đuričić

Možda najbolje o njemu i muzici koju izvodi govori članak koji je izašao u britanskom časopisu “Independent”:

“Although a powerful and accomplished rock drummer, Dragoljub Djuricic specialized in thumping out rolling, irregular beat on the toms in a way reminiscent of Edward Vesala.”

Sa grupom “Leb i sol” često je svirao po najpoznatijim svjetskim dvoranama i klubovima Londona, Pariza, Madrida, Rima, Milana, Stokholma, Toronta, Vankuvera, Čikaga, Njujorka, Los Anđelesa. Krajem 1998 godine osniva grupu The drums company, sa kojom je do sada održao koncerte u svim većim gradovima bivše Jugoslavije, Mađarske, Holandije, Norveške, Nemačke, Italije, Švedske, Austrije, Monaka, Grčke…

Početkom ’98. godine osniva grupu “Two Drums & Percusion” koja preraste krajem godine u grupu “Drums Company”. Grupa doživljava veliki uspeh i ide na turneju po Srbiji i Crnoj Gori i održava stotinjak koncerata poslije čega vrlo brzo stižu pozivi sa raznih festivala. Sa holandskim kompozitorom Laurens van Rooyenom učestvuje u spektaklu “Dance-Opera”, ORFEO u Amsterdamu 2006. godini.

Đuričić je godinama nastupao sa bendom perkusionista, insistirajući na saradnji sa mladima i talentovanima.

Bavio se i slikarstvom.

Datum i mjesto sahrane još nisu poznati.